محدوده فركانسي: سيستمهاي طيف گسترده اصولاً در محدوده فركانسهاي بدون مجوز عمل مينمايند. در ايالات متحده آمريكا، دستگاههاي ارتباطي داراي ۹۰۲ تا ۹۲۸ مگاهرتز داراي استفاده بيشتري بوده اما گيرندههاي ۲.۴ گيگاهرتز نيز وجود دارند.
هزينه: اگرچه هزينه، وابسته به نوع تجهيزاتي است كه شما انتخاب ميكنيد. با اين وجود اين سيستمها نسبتاً ارزان ميباشند. ( در مقايسه با ساير رسانههاي بيسيم).
نصب: با توجه به نوع تجهيزاتي كه مورد استفاده قرار ميگيرند، فرآيند نصب ممكن است ساده يا نسبتاً پيچيده باشند.
ظرفيت: عموميترين سيستمها( سيستمهاي ۹۰۰ مگاهرتزي) داراي نرخ ارسال دادهاي ۲ تا ۶ مگابيت بر ثانيه هستند، اما سيستمهايي كه در طيف گيگاهرتزي عمل مينمايند. نرخ ارسال دادههاي بالاتري را ميسر ميسازند.
تضعيف: ميزان تضعيف وابسته به فركانس و توان سيگنال ميباشد. از آنجائي كه سيستمهاي ارسال طيف گسترده داراي توان پاييني هستند ( سيگنال ضعيفتر) بنابراين معمولاً در معرض تضعيف بالايي قرار دارند.
EMI: مصونيت در مقابل EMI در اينگونه سيستمها پايين بوده اما از آنجائي كه امواج طيف گسترده از فركانسهاي مختلفي استفاده مينمايند، بروز تداخل در فركانسهاي مختلف سبب تخريب سيگنال ميگردد. ميزان آسيبپذيري در مقابل استراقسمع اطلاعات نيز پايين ميباشد.